fleturum

Discretiva

fleturum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
flētūrum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii flētūrus
flētūrum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii flētūrus
flētūrum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii flētūrus
flētūrum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii flētūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /fleːˈtuːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: flē·tū·rum — morphologica: flet-ur-um

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Epistolam enim illam, ut michi qui eam tulit retulit, tot cum lacrimis legit tantisque suspiriis, ut timeret ille ne periculo sibi esset; insultantibus amicis quia nescio quod nocivum ac funereum attulissem: ea vero perlecta, tersit oculos, iuravitque nil se amplius fleturum, non si simul orbis totus succumberet: flesse enim ad satietatem et quidquid esset in animo gemituum perfluxisse. —Epistole extravagantes Petrarcae