flecto

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈflek.toː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: flec·tō — morphologica: flect-o

Verbum transitivum

flect|ō, -ere, flexī, flectum

1. √ (Membra) torquere et detorquere.
2. (Speciatim) in re nautica flectere promontorium est navigando proram flectere ad promontorium superandum.
3. (Gramm.) verba derivare, flectere, coniungere, dēclināre.

Coniugatio

Verbum finitum

­

Thema	Vox activa
flect-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	flectō	flectam		flectēbam	flecterem	flectam
II. sing.	flectis	flectās	flecte!	flectēbās	flecterēs	flectēs	flectitō!
III. sing.	flectit	flectat		flectēbat	flecteret	flectet	flectitō!
I. plur.	flectimus	flectāmus		flectēbāmus	flecterēmus	flectēmus
II. plur.	flectitis	flectātis	flectite!	flectēbātis	flecterētis	flectētis	flectitōte!
III. plur.	flectunt	flectant		flectēbant	flecterent	flectent	flectuntō!
Thema	Vox passiva
flect-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	flector	flectar		flectēbar	flecterer	flectar
II. sing.	flecteris	flectāris	flectere!	flectēbāris	flecterēris	flectēris	flectitor!
III. sing.	flectitur	flectātur		flectēbātur	flecterētur	flectētur	flectitor!
I. plur.	flectimur	flectāmur		flectēbāmur	flecterēmur	flectēmur
II. plur.	flectiminī	flectāminī	flectiminī!	flectēbāminī	flecterēminī	flectēminī	—
III. plur.	flectuntur	flectantur		flectēbantur	flecterentur	flectentur	flectuntor!

Thema	Vox activa
flex-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	flexī	flexerim	flexeram	flexissem	flexerō
II. sing.	flexistī	flexeris	flexerās	flexissēs	flexeris
III. sing.	flexit	flexerit	flexerat	flexisset	flexerit
I. plur.	fleximus	flexerimus	flexerāmus	flexissēmus	flexerimus
II. plur.	flexistis	flexeritis	flexerātis	flexissētis	flexeritis
III. plur.	flexērunt	flexerint	flexerant	flexissent	flexerint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	flectere	flexisse	flexūrum, -am, -um esse	flectēns		flexūrus, -a, -um­
Vox passiva	flectī	flexum, -am, -um esse	flexum īrī		flexus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
flectendī		flectendus, -a, -um			flexum	flexū

Dictiones collatae

• flexō
• flexōsus, flexuōsus, flexuōsē, flexuōsitās

Synonyma

1. torquere
2. superare, voltare
3. īnflectere

Dictiones derivatae

• flexibilis
• flexilis
• flexiō
• flexūra
• flexus, flexūs

Composita

• afflectō, afflectere, afflexus, afflexūs
• circumflectō, circumflectere, circumflexiō, circumflexus, circumflexūs
• dēflectō, dēflectere, dēflexiō, dēflexus, dēflexūs
• īnflectō, īnflectere, īnflexiō, īnflexus, īnflexūs
• intrōflectō, introflectere
• offlectō, offlectere
• reflectō, reflectere, reflexiō, reflexus, reflexūs
• retrōflectō, retroflectere

Translationes

Torquere et detorquere	dilatare ▼

Torquere et detorquere	collabi ▲

Anglice: bend (en), bow (en) Germanice: beugen (de), biegen (de), krümmen (de)

Navigando proram flectere ad promontorium superandum	dilatare ▼

Navigando proram flectere ad promontorium superandum	collabi ▲

Anglice: drive around (en) sail around (en) Germanice: umfahren (de), umsegeln (de), wenden (de)

Verba derivare, flectere, coniungere	dilatare ▼

Verba derivare, flectere, coniungere	collabi ▲

Anglice: inflect (en) Germanice: beugen (de), bilden (de), flektieren (de)