fecissetis

Discretiva

fecissetis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fēcissētis	secunda pluralis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	faciō (facere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /feːkisˈseːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fē·cis·sē·tis — morphologica: fec-issetis

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58…+17

C. Plinius Secundus 23–79

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44 a.C.n. / 710 a.u.)

• Consilium omne autem hoc est illorum, ut mortem Caesaris persequantur; itaque ante diem VI. Non. Oct. productus in concionem a Cannutio turpissime ille quidem discessit, sed tamen ea dixit de conservatoribus patriae, quae dici deberent de proditoribus; de me quidem non dubitanter, quin omnia de meo consilio et vos  fecissetis  et Cannutius faceret. —Epistolae ad Familiares Ciceronis

class.  (annis 82–114 u.c.)

• Nec ea culpa quam arguo omnium Albanorum est: ducem secuti sunt, ut et vos, si quo ego inde agmen declinare voluissem,  fecissetis . Mettius ille est ductor itineris huius, Mettius idem huius machinator belli, Mettius foederis Romani Albanique ruptor. Audeat deinde talia alius, nisi in hunc insigne iam documentum mortalibus dedero. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• dicit enim marmoreo saxo percussum, sed hactenus, regias quoque domus, cum lautissime, praeter aes, aurum, electrum, argentum ebore tantum adornans. primum, ut arbitror, versicolores istas maculas Chiorum lapicidinae ostenderunt, cum exstruerent muros, faceto in id M. Ciceronis sale – omnibus enim ostentabant ut magnificum – : «multo,» inquit, «magis mirarer, si Tiburtino lapide  fecissetis .» et, Hercules, non fuisset picturis honos ullus, non modo tantus, aliqua marmorum auctoritate. —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Pater eius, a transmarina peregrinatione cum ad litus idem adpulisset, lecto nomine suspendit se. Dicuntur ii causa mortis fuisse. Hic finitio est accusatoris: «per quem factum est ut quis periret, causa mortis est», rei: «qui fecit quid sciens per quod perire homini necesse esset.» Remota finitione accusatori sat est dicere: «causa mortis fuistis, per vos enim factum est ut homo periret: quia nisi vos illud  fecissetis  viveret.» —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1354–1367 p.C.n.)

• Dolor: Arcem michi carissimam amisi.

Ratio: … Hanc tibi arcem nemo usquam invidebit, hanc tibi nemo poterit aut volet eripere; hac malos in stuporem, bonos in amorem imitandique studium excitabis. O quam facile erat, tranquillam serenamque vitam agere, ni vos eam inquietam ac turbidam  fecissetis , omnia ferme et vestram et proximorum in perniciem conquirentes! —De remediis utriusque fortune Petrarcae