fecisset

Discretiva

fecisset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fēcisset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	faciō (facere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /feːˈkis.set/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fē·cis·set — morphologica: fec-isset

Loci

Sextus Iulius Frontinus ca. 40-103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 97 p.C.n.)

• Mancipi etiam si clam eo quem adversus legem  fecisset , multa dicebatur. In eisdem legibus adiectum est ita: “Ne quis aquam oletato dolo malo, ubi publice saliet. Si quis oletarit, sestertiorum decem milium multa esto.” Cuius rei causa aediles curules iubebantur per vicos singulos ex eis qui in unoquoque vico habitarent praediave haberent binos praeficere, quorum arbitratu aqua in publico saliret. —De aquaeductu urbis Romae Frontini