fecissem

Discretiva

fecissem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fēcissem	prima singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	faciō (facere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /feːˈkis.sem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fē·cis·sem — morphologica: fec-issem

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (67 a.C.n. / 687 a.u.)

• Et mea sponte faciebam antea et post duabus epistulis tuis perdiligenter in eandem rationem scriptis magno opere sum commotus. Eo accedebat hortator adsiduus Sallustius, ut agerem quam diligentissime cum Lucceio de vestra vetere gratia reconcilianda. Sed cum omnia  fecissem , non modo eam voluntatem eius quae fuerat erga te, recuperare non potui, verum ne causam quidem elicere immutatae voluntatis. —Epistolae ad Atticum Ciceronis