Jump to content

fascinor

E Victionario

Discretiva

fascinor dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
fascinor prima singularis praesens passiva indicativus fascinō (fascināre)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈfaskinor/(classice)
Syllabificatio phonetica: fas·ci·nor morphologica: fascin-or

Usus

[+/-]
  • Fascinor, et frontem magici vinxere corymbi?
An subito funus, quae fuit ante Venus?
An video Romam, quae sub iuga bobus adempta
Egit Samnites, edomuitque Tagum:
Getulo metuenda Duci, Carthaginis horror,
Praedatrix Siculi, classe timenda maris! —Metamorphosis Jacobi Balde. (De vanitate mundi. Poemata. 1604-1668)