fascinentur

Discretiva

fascinentur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fascinentur	tertia pluralis	praesens	passiva	coniunctivus	fascinō (fascināre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /faskiˈnentur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fas·ci·nen·tur — morphologica: fascin-entur

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Nemo tibi ministrat in ministerio isto, cum praeclari et magni viri his diebus credulitatis vitio fascinentur, non attendentes aut non curantes quod scriptum est: « Qui cito credit, levis est corde. » —Epistolae Nicolai Clarevallensis.