fascinamur

Discretiva

fascinamur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fascināmur	prima pluralis	praesens	passiva	indicativus	fascinō (fascināre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /faskiˈnaːmur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fas·ci·nā·mur — morphologica: fascin-amur

Usus

Latinitas nova

saec. XVII.

• Quoties recedo; pes ad officium redit.

Seque expedita glomerat in vestigia.

Vel sic eatur. frigidos salsus fluit

Sudor per artus. aliquid est in limine,

Quo fascinamur. siste: defossum heic nefas,

Polluta terra est. retrahe stupefactum pedem. —Iephtias tragoedia Jacobi Balde. (Poemata. 1604-1668)