faciebatis

Discretiva

faciebatis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
faciēbātis	secunda pluralis	imperfectum	activa	indicativus	faciō (facere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /fa.ki.eːˈbaːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fa·ci·ē·bā·tis — morphologica: faci-ebatis

Loci

Titus Livius -58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (anno 308 u.c.)

• At hercules, cum stipendia nobis consulibus, non tribunis ducibus, et in castris, non in foro  faciebatis , et in acie vestrum clamorem hostes, non in contione patres Romani horrebant, praeda parta agro ex hoste capto pleni fortunarum gloriaeque simul publicae simul privatae triumphantes domum ad penates redibatis: nunc oneratum vestris fortunis hostem abire sinitis. —Ab urbe condita Titi Livii