facerem

Discretiva

facerem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
facerem	prima singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	faciō (facere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfa.ke.rem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fa·ce·rem — morphologica: fac-erem

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Atque haec omnia perfacile oboediebam, quae nullo etiam monstrante scilicet  facerem . Sed verebar ne, si forte sine magistro humano ritu ederem pleraque, rati scaevum praesagium portendere, velut monstrum ostentumque me obtruncatum vulturiis opimum pabulum redderent. —Metamorphoseon libri XI Apulei