elatiorem

Discretiva

elatiorem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ēlātiōrem	casus accusativus singularis · genus masculinum	ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātiōrem	casus accusativus singularis · genus femininum	ēlātior (ēlātus comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /eːlaːtiˈoːrem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ē·lā·ti·ō·rem — morphologica: elat-ior-em

Usus

Latinitas Romana

class.

• Dorion dixit rem paulo quidem elatiorem quam pressa et ciuilis oratio recipit, sed qua egregie attonitos patris adfectus exprimeret: τίς ἐπιθυμία, τέκνον, ᾑμαγμένα πιεῖν, ᾑμαγμένα φαγεῖν, φοβοῦμαι μή που παράταξις, μή που δεσμὸς, μή που παρασκευή. φοβοῦμαι περὶ τῆς οἰκοθμένες. τί, τέκνον, ἐρυθρία; —Controversiae Senecae maioris (ca. -54/+39). Liber I. Caput VIII.