elatas

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg elatas dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
ēlātās casus accusativus pluralis · genus femininum participii ēlātus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /eːˈlaːtaːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: ē·lā·tās — morphologica: e-lat-as

Loci[+/-]

Hildegardis Bingensis
1098-1179
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas mediaevalis

saec. XII. Idem etiam aer ut nubes interdum elatas et lucidas interdum inclinatas et umbrosas videtur superius portare, quas supradictus aquosus aer exspuit, et recolligit, sicut follis fabri flatum emittit, et retrahit, ita ut dum quaedam stellae in praefato elemento ignis positae, in circuitionibus suis sursum ascendunt, nubes istas sursum trahant, unde et lucidae fiunt. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis [1]

Fontes

  1. Hildegardis Bingensis - Liber divinorum operum simplicis hominis. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1882, Tomus CXCVII. (Universitas Turicensis): Pars prima. Visio secunda, VIII — elatas
  2. Vicicitatio: elatas.