elatas

Discretiva

elatas dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ēlātās	casus accusativus pluralis · genus femininum	participii ēlātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /eːˈlaːtaːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ē·lā·tās — morphologica: e-lat-as

Loci

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. XII. Idem etiam aer ut nubes interdum elatas et lucidas interdum inclinatas et umbrosas videtur superius portare, quas supradictus aquosus aer exspuit, et recolligit, sicut follis fabri flatum emittit, et retrahit, ita ut dum quaedam stellae in praefato elemento ignis positae, in circuitionibus suis sursum ascendunt, nubes istas sursum trahant, unde et lucidae fiunt. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis