effugiendorum

Discretiva

effugiendorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
effugiendōrum	casus genitivus pluralis · genus masculinum	gerundivi effugiendus
effugiendōrum	casus genitivus pluralis · genus neutrum	gerundivi effugiendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ef.fu.gi.enˈdoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ef·fu·gi·en·dō·rum — morphologica: ef-fugi-end-orum

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• In quo enim maxime consuevit iactare vestra se oratio, tua praesertim, qui studiose antiqua persequeris, claris et fortibus viris commemorandis eorumque factis non emolumento aliquo, sed ipsius honestatis decore laudandis, id totum evertitur eo delectu rerum, quem modo dixi, constituto, ut aut voluptates omittantur maiorum voluptatum adipiscendarum causa aut dolores suscipiantur maiorum dolorum  effugiendorum  gratia. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis