Jump to content

effugiendi

E Victionario

Discretiva

effugiendi dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
effugiendī
activa gerundium­ genitivo effugiō (effugere)
Forma Modus flexurae originis
effugiendī casus genitivus singularis · genus masculinum gerundivi effugiendus
effugiendī casus genitivus singularis · genus neutrum gerundivi effugiendus
effugiendī casus nominativus pluralis · genus masculinum gerundivi effugiendus
effugiendī casus vocativus pluralis · genus masculinum gerundivi effugiendus

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ef.fu.giˈen.diː/(classice)
Syllabificatio phonetica: ef·fu·gi·en·dī morphologica: ef-fugi-end-i

Loci

M. Tullius Cicero
-106…-43
Titus Livius
-58…+17
Lucius Annaeus Seneca
–3…+65
antiq. class.class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.  (ca. 85 a.C.n. / 669 a.u.)

  • Quidam iudicatus est parentem occidisse et statim, quod  effugiendi  potestas non fuit, ligneae soleae in pedes inditae sunt; os autem obvolutum est folliculo et praeligatum; deinde est in carcerem deductus, ut ibi esset tantisper, dum culleus, in quem coniectus in profluentem deferretur, compararetur. Interea quidam eius familiares in carcerem tabulas afferunt et testes adducunt; heredes, quos ipse iubet, scribunt; tabulae obsignantur. De illo post supplicium sumitur. —De inventione Ciceronis [1][2]

class.

  • Inde Carthalo, penes quem summa equestris imperii erat, concitatis equis invectus, cum priusquam ad coniectum teli veniret avertisset hostes, quinque ferme milia continenti cursu secutus est fugientes. Mancinus postquam nec hostem desistere sequi nec spem vidit  effugiendi  esse, cohortatus suos in proelium rediit, omni parte virium impar. Itaque ipse et delecti equitum circumventi occiduntur; ceteri effuso rursus cursu Cales primum, inde prope inviis callibus ad dictatorem perfugerunt. —Ab urbe condita Titi Livii [3][2]

class.

  • Iam sub ista ipsa lege vincam et eo perducam servum, ut in multa liber sit. Interim dic mihi, si tibi ostendere aliquem pro salute domini sui sine respectu sui dimicantem et confossum vulneribus reliquias tamen sanguinis ab ipsis vitalibus fundentem et, ut ille  effugiendi  tempus habeat, moram sua morte quaerentem, hunc tu negabis beneficium dedisse, quia servus est? —De beneficiis Senecae [4][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Cicero
  2. 1 2 3 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named TitusLivius
  4. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Seneca