effugienda

Discretiva

effugienda dictio est in variis linguis:

Forma	Modus flexurae	originis
effugienda	casus nominativus singularis · genus femininum	gerundivi effugiendus
effugienda	casus vocativus singularis · genus femininum	gerundivi effugiendus
effugienda	casus nominativus pluralis · genus neutrum	gerundivi effugiendus
effugienda	casus accusativus pluralis · genus neutrum	gerundivi effugiendus
effugienda	casus vocativus pluralis · genus neutrum	gerundivi effugiendus

API: /ef.fu.giˈen.da/

Syllabificatio phonetica: ef·fu·gi·en·da — morphologica: ef-fugi-end-a

Forma	Modus flexurae	originis
effugiendā	casus ablativus singularis · genus femininum	gerundivi effugiendus

API: /ef.fu.giˈen.daː/

Syllabificatio phonetica: ef·fu·gi·en·dā — morphologica: ef-fugi-end-a

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. I. (ca. 90–96 p.C.n.)

Ne illud quidem praeteribo, quantam adferat fidem expositioni narrantis auctoritas, quam mereri debemus ante omnia quidem vita, sed et ipso genere orationis: quod quo fuerit gravius ac sanctius, hoc plus habeat necesse est in adfirmando ponderis.  Effugienda  igitur in hac praecipue parte omnis calliditatis suspicio, neque enim se usquam custodit magis iudex: nihil videatur fictum, nihil sollicitum: omnia potius a causa quam ab oratore profecta credantur. —Institutio oratoria Quintiliani ^[1]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Quintilianus
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q