ecou

Dacoromane

Appellatio pronuntiatusque

API: [eˈkou̯], /eˈkow/

Syllabificatio phonetica: e·cou — morphologica: ecou

Notatio

← Latine: echo ← Graeca Antiqua: ἠχὼ ‎(ēkhṑ).

Nomen substantivum

ecou neut. (plur. ecouri)

1. Ēchō, imāgō || Unda sonāns ab obstaculo reflexa et ab observatore recepta

Declinatio

N52	inarticulat.		articulat.
n.	sing.	plur.	sing.	plur.
nom. acc.	ecou	ecouri	ecoul	ecourile
gen. dat.	ecou	ecouri	ecoului	ecourilor

Dictiones collatae

Synonyma

• răsunet
• vâlvă