doluerim

E Victionario

Discretiva

doluerim dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
doluerim prima singularis perfectum activa coniunctivus doleō (dolēre)

Appellatio[+/-]

API: /doˈlu.e.rim/(classice)
Syllabificatio phonetica: do·lu·e·rim — morphologica: dolu-erim

Loci[+/-]

Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1355 p.C.n.)

  • Quo in genere et humiles et illustres et pontifices fuerant et reges, ita tamen ut in his fortuna nichil aut dignitas, sed totum virtus amorque ageret, quo illis sponte subicerer, graviteque doluerim quotiens tali me servitio mors absolvit. Unde accidit ut humilioribus sepe subiectior fuerim, quod in illis quidem eius, quam nec amo ne veneror, fortune minus cernerem, plus virtutis, quam michi, si in me non possum, at in aliis venerari atque amare propositum semper fuerit. —Contra quendam magni status hominem Petrarcae [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - Invectiva contra quendam magni status hominem sed nullius scientie aut virtutis. (Universitas Turicensis):  — doluerim
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: doluerim.