dirueret

Discretiva

dirueret dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dīrueret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	dīruō (dīruere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːˈru.e.ret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·ru·e·ret — morphologica: di-ru-eret

Loci

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Araxis amnis Armeniae, qui ab uno monte cum Euphrate diversis specubus oritur, dictus quod rapacitate cuncta prosternit. Unde et cum Alexander eum transgredi vellet, ponte fabricato, tanta vi inundavit ut pontem dirueret. Hic brevibus intervallis ab Euphratis ortu caput tollit, ac deinde Caspium fertur in mare. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis