diruendam

Discretiva

diruendam dictio est in variis linguis:

Forma	Modus flexurae	originis
dīruendam	casus accusativus singularis · genus femininum	gerundivi dīruendus

API: /diːruˈendam/

Syllabificatio phonetica: dī·ru·en·dam — morphologica: di-ru-end-am

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

class.

Quaerendo deinde latius, qui publice aut privatim partium regis fuissent, in Asiam quoque cognitionem extendere et ad Antissam in Lesbo insula diruendam ac traducendos Methymnam Antissaeos Labeonem miserunt, quod Antenorem, regium praefectum, quo tempore cum lembis circa Lesbum esset vagatus, portu receptum commeatibus iuvissent. —Ab urbe condita Titi Livii ^[1]

saec. I.

At rex Scytharum, cuius tum ultra Tanaim imperium erat, ratus eam urbem, quam in ripa amnis Macedones condiderant, suis inpositam esse cervicibus, fratrem, Carthasim nomine, cum magna equitum manu misit ad diruendam eam proculque amne submovendas Macedonum copias. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi ^[2]^[3]

↑ Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber XXXIX, caput 37, [4] — diruendam
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named CurtiusRufus
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q