dilatant

Discretiva

dilatant dictio est in variis linguis:

• Anglice: dilatant
• Dacoromane: dilatant

Formae affines

Latine

dīlātant

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dīlātant	tertia pluralis	praesens	activa	indicativus	dīlātō (dīlātāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːˈlaːtant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·lā·tant — morphologica: di-lat-ant

Francogallice

dilatant

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dilatant	—	praesens	activa	participium	dilater

Appellatio pronuntiatusque

API: [dilaˈtɑ̃]

Syllabificatio phonetica: di·la·tant — morphologica: dilat-ant

Loci

M. Tullius Cicero -46

P. Ovidius Naso ca. 2-8

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• haec duo proposita non praetervolant sed ita dilatant ut non mediocrem curam adhibeant et diligentiam. —Lucullus Ciceronis

class.

• vox quoque iam rauca est, inflataque colla tumescunt,

ipsaque dilatant patulos convicia rictus;

terga caput tangunt, colla intercepta videntur,

spina viret, venter, pars maxima corporis, albet,

limosoque novae saliunt in gurgite ranae. —Metamorphoses Ovidii Nasonis

class.

• Quidam se domi contrahunt, dilatant foris et extendunt; vitium est haec diversitas et signum vacillantis animi ac nondum habentis tenorem suum. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae