dilatandae

Discretiva

dilatandae dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
dīlātandae	casus genitivus singularis · genus femininum	gerundivi dīlātandus
dīlātandae	casus dativus singularis · genus femininum	gerundivi dīlātandus
dīlātandae	casus nominativus pluralis · genus femininum	gerundivi dīlātandus
dīlātandae	casus vocativus pluralis · genus femininum	gerundivi dīlātandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːlaːˈtandae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·lā·tan·dae — morphologica: di-lat-and-ae

Loci

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVI.

• Dilatatur ‘Utrum’ sicut et aliae quaestiones dilatandae proponuntur, sumendo ipsum amplius quam apud theologos sumi consuevit. —De architectura Lulliana Iordani Bruni