destructa
Discretiva
 |
destructa dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]dēstrūcta
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| dēstrūcta | casus nominativus singularis · genus femininum | participii dēstrūctus |
| dēstrūcta | casus vocativus singularis · genus femininum | participii dēstrūctus |
| dēstrūcta | casus nominativus pluralis · genus neutrum | participii dēstrūctus |
| dēstrūcta | casus accusativus pluralis · genus neutrum | participii dēstrūctus |
| dēstrūcta | casus vocativus pluralis · genus neutrum | participii dēstrūctus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /deːˈstruːkta/ (classice) - Syllabificatio phonetica: dē·strūc·ta — morphologica: de-struct-a
dēstrūctā
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| dēstrūctā | casus ablativus singularis · genus femininum | participii dēstrūctus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /deːˈstruːktaː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: dē·strūc·tā — morphologica: de-struct-a