demonstratum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstratum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
dēmōnstrātum
supinum­ accusativo dēmōnstrō (dēmōnstrāre)
Forma Modus flexurae originis
dēmōnstrātum casus accusativus singularis · genus masculinum participii dēmōnstrātus
dēmōnstrātum casus nominativus singularis · genus neutrum participii dēmōnstrātus
dēmōnstrātum casus accusativus singularis · genus neutrum participii dēmōnstrātus
dēmōnstrātum casus vocativus singularis · genus neutrum participii dēmōnstrātus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːtum/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·tum — morphologica: de-monstrat-um

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Acetum quoque ex scilla retentum ore satis adversus haec ulcera proficit, <item> ex aceto cocto sali, sicut supra demonstratum est, rursus mixtum acetum. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • interim eum, qui videbatur exstinctus, plaudendo concivisse ministeria et narrasse a fratre se venisse, commendatam sibi filiam ab eo, demonstratum praeterea quo in loco defodisset aurum nullo conscio, et rogasse ut iis funebribus, quae comparasset, efferretur. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber sextus, 15. p. [3] — demonstratum
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: demonstratum.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber septimus, 53. p. [177] — demonstratum