demonstratos

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstratos dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
dēmōnstrātōs casus accusativus pluralis · genus masculinum participii dēmōnstrātus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːtoːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·tōs — morphologica: de-monstrat-os

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • vidimus ex imperio dimicantes et i<oc>ose demonstratos rotari, cornibus cadentes excipi iterumque reg<i>, modo iacentes ex humo tolli bigarumque etiam curru citato velut aurigas insistere. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber octavus, 70. p. [182] — demonstratos
  2. Vicicitatio: demonstratos.