Jump to content

demonstratione

E Victionario

Discretiva

demonstratione dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
dēmōnstrātiōne casus ablativus singularis substantivi dēmōnstrātiō

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /deːmoːnstraːtiˈoːne/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·ti·ō·ne — morphologica: de-monstration-e

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Hinc deinde accolunt Indum, adverso eo sca<n>dente demonstratione, Mathoae, Bolingae, Gallitalutae, Dimuri, Megari, Ardabae, Mesae, Abis<a>ri, Silae; mox deserta in CCL, quibus exuperatis Organagae, Abortae, Brasuertae, et ab his solitudines prioribus pares. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber sextus, cap. 23, [77] — demonstratione
  2. Vicicitatio: demonstratione.