demonstratas

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstratas dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
dēmōnstrātās casus accusativus pluralis · genus femininum participii dēmōnstrātus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːtaːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·tās — morphologica: de-monstrat-as

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • A Graecis et noxias herbas demonstratas miror equidem, nec venenorum tantum, quoniam ea condicio vitae est, ut mori plerumque etiam optumis portus sit, tradatque M. Varro, Servium Clodium equitem Romanum magnitudine doloris in podagra coactum veneno crura perunxisse et postea caruisse sensu omni aeque quam dolore in ea parte corporis. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXV, 7. p. [24] — demonstratas
  2. Vicicitatio: demonstratas.