demonstraret

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstraret dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dēmōnstrāret tertia singularis imperfectum activa coniunctivus dēmōnstrō (dēmōnstrāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtraːret/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·ret — morphologica: de-monstr-aret

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • In totum quidem Persica peregrina etiam Asiae Graeciaeque esse ex nomine ipso apparet atque e Perside advecta. sed pruna silvestria ubique nasci certum est, quo magis miror huius pomi mentionem a Catone non habitam, praesertim cum condenda demonstraret quaedam et silvestria. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XV, 13. p. [44] — demonstraret
  2. Vicicitatio: demonstraret.