culus

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Culus mas.

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svg API: /ˈkuːlus/, [ˈkuːɫʊs] (classice)
Syllabificatio phonetica: cū·lus — morphologica: cul-us

Notatio[+/-]

Graeca Antiqua: κοῖλος (koîlos, cavus).[1]

Nomen substantivum[+/-]

cūlus, -ī masc.

  1. (Anat.) ea pars in animantibus, ex quo stercus geritur: ac sere de hominibus tantum usurpatur.[1]

Declinatio[+/-]

m. sing. plur.
nom. cūlus cūlī I
gen. cūlī cūlōrum II
dat. cūlō cūlīs III
acc. cūlum cūlōs IV
abl. cūlō cūlīs VI
voc. cūle cūlī V

Dictiones collatae[+/-]

Synonyma

Translationes[+/-]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. I, p. 910 — “CŪLUS, i, m.”