cucurrisses

Discretiva

cucurrisses dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
cucurrissēs	secunda singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	currō (currere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kukurˈrisseːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cu·cur·ris·sēs — morphologica: cucurr-isses

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Si dupondius tuus ageretur, Sex. Naevi, si in parvola re captionis aliquid vererere, non statim ad C. Aquilium aut ad eorum aliquem, qui consuluntur, cucurrisses? —Pro P. Quinctio oratio Ciceronis