cucurrissem

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cucurrissem dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cucurrissem prima singularis plusquam perfectum activa coniunctivus currō (currere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kukurˈrissem/(classice)
Syllabificatio phonetica: cu·cur·ris·sem — morphologica: cucurr-issem

Usus[+/-]

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

  • Ab oneribus igitur Babylonis exordiens, et inde per onus Philisthiim ad Moabitici oneris secreta pertransiens, cum triginta homilias stylo tradidissem, ne forte in vacuum currerem, aut cucurrissem, suspendi calamum, donec de vultu tuo eorum quae scripsi prodiret iudicium, viderentque oculi tui eorum omnium rationem, tuaeque discretionis arbitrio omnia, quae scripta sunt vel delerentur, vel corrigerentur, vel probarentur. —Sermones de oneribus Aelredi Rievallensis (ca. 1110–1167).