cucurrimus

Discretiva

cucurrimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
cucurrimus	prima pluralis	perfectum	activa	indicativus	currō (currere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kuˈkur.rimus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cu·cur·ri·mus — morphologica: cucurr-imus

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Praevaluit Boreas Zephyro bis quinque diebus,

Per mare nos vexit, ventoque cucurrimus illo.

Nemo tamen didicit qua tunc foret insula parte,

Quove loco pelagi steterit Maiorica post nos. —De bello Balearico Laurentii Veronensis (opus ca. 1117-1125).