cucurrero

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cucurrero dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cucurrerō prima singularis futurum exactum activa indicativus currō (currere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kuˈkur.reroː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cu·cur·re·rō — morphologica: cucurr-ero

Usus[+/-]

Latinitas nova

saec. XXI.

  • Rursus autem Achimaas filius Sadoc dixit ad Ioab: Quid impedit si etiam ego curram post Chusi? Dixitque ei Ioab: Quid vis currere, fili mi? non eris boni nuntii baiulus. Qui respondit: Quid enim si cucurrero? Et ait ei: Curre. Currens ergo Achimaas per viam compendii, transivit Chusi. —Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Vetus Testamentum. Liber Secundus Regum. Caput 18, [23].