cucurreram

Discretiva

cucurreram dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
cucurreram	prima singularis	plusquam perfectum	activa	indicativus	currō (currere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kuˈkur.reram/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cu·cur·re·ram — morphologica: cucurr-eram

Usus

Latinitas postclassica

saec. V.

• ergo omnia tempora quinque sunt, inperfectum, ut currebam, perfectum, ut cucurri, plusquamperfectum, ut cucurreram, praesens, ut curro, futurum, ut curram. per haec tempora omnium modorum verba declinantur. —De nomine et verbo Consentii grammatici (fl. c.450). De verbo.