crescebat

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg crescebat dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
crēscēbat tertia singularis imperfectum activa indicativus crēscō (crēscere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kreːsˈkeːbat/(classice)
Syllabificatio phonetica: crēs·cē·bat — morphologica: cresc-ebat

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17P. Ovidius Naso -42…+18Velleius Paterculus
ca. -20/+35
Lucius Annaeus Seneca -3/+65 Petronius Arbiter
ca. 14-66
Quintus Curtius Rufus ca. 50
antiq. class.class.class.class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • De Hasdrubalis adventu in Italiam cura in dies crescebat. Massiliensium primum legati nuntiaverant* eum in Galliam transgressum, erectosque adventu eius, quia magnum pondus auri attulisse diceretur ad mercede auxilia conducenda, Gallorum animos. —Ab urbe condita Titi Livii [1]

class.

  • an magis est verum post Tulli funera plebem
confusam placidi morte fuisse ducis:
nec modus ullus erat, crescebat imagine luctus,
donec eum positis occuluere togis? —Fasti Ovidii Nasonis [2][3]

class.

  • Crescebat interim in dies Sullae exercitus confluentibus ad eum optimo quoque et sanissimo. Felici deinde circa Capuam eventu Scipionem Norbanumque consules superat, quorum Norbanus acie victus, Scipio ab exercitu suo desertus ac proditus inviolatus a Sulla dimissus est. —Historiae Romanae Vellei [4][3]

class.

  • Qui sic crescebat illi, quomodo manifestior notari solet agitatorum laetitia, cum septimo spatio palmae adpropinquant. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [5][3]

saec. I.

saec. I.

  • Iamque paulum moles aqua eminebat, et simul aggeris latitudo crescebat urbique admovebatur, cum Tyrii magnitudine molis, cuius incrementum eos antea fefellerat, conspecta levibus navigiis nondum commissum opus circumire coeperunt, missilibus quoque eos, qui pro opere stabant, incessere. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [7][3]

Fontes

  1. Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XXVII, caput 36, 1 — crescebat
  2. 2.0 2.1 Publius Ovidius Naso - Fasti (versio II, 17/18). (Bibliotheca Augustana): Liber sextus, Iunius, versus 583 — crescebat
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 Vicicitatio: crescebat.
  4. 4.0 4.1 Velleius Paterculus, Historiarum ad M. Vinicium consulem libri duo (ed. J. Hellegouarc'h, Paris 1982). Liber II. Caput XXV. p. 2 — crescebat
  5. 5.0 5.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (The Latin Library):  Tomus / Liber 4. 30, versus 13 — crescebat
  6. 6.0 6.1 T. Petronius Arbiter, Satyricon - quae supersunt (apud Guilielmum Vande Water, Trajecti ad Rhenum MDCCIX). Cap. XLIV. — crescebat
  7. 7.0 7.1 Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Bibliotheca Augustana), Liber IV. Capitulum II, p. 21 — crescebat