contraheres

Discretiva

contraheres dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
contraherēs	secunda singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	contrahō (contrahere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /konˈtra.hereːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·tra·he·rēs — morphologica: con-trah-eres

Loci

Quintus Curtius Rufus ca. 50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Is tum silentio facto unum illum intuentibus ceteris «Si rex» inquit «sermoni tuo adfuisset, nullius profecto vox responsuri tibi desideraretur: ipse enim peteret, ne in peregrinos ritus externosque degenerare se cogeres neu rebus felicissime gestis invidiam tali adulatione contraheres. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi