continetis

Discretiva

continetis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
continētis	secunda pluralis	praesens	activa	indicativus	contineō (continēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.tiˈneːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ti·nē·tis — morphologica: con-tin-etis

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (63 a.C.n. / 691 a.u.)

• Nihil me clamor iste commovet sed consolatur, cum indicat esse quosdam civis imperitos sed non multos. Numquam, mihi credite, populus Romanus hic qui silet consulem me fecisset, si vestro clamore perturbatum iri arbitraretur. Quanto iam levior est acclamatio! Quin continetis vocem indicem stultitiae vestrae, testem paucitatis! —Pro C. Rabirio perduellionis reo ad Quirites oratio Ciceronis