contemplatricem

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg contemplatricem dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
contemplātrīcem casus accusativus singularis substantivi contemplātrīx

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kontemplaːˈtriːkem/(classice)
Syllabificatio phonetica: con·tem·plā·trī·cem — morphologica: con-templatric-em

Loci[+/-]

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Horum observationem medicinam esse; quam ita finiunt, ut quasi viam quandam quam μέθοδον nominant, eorumque, quae in morbis communia sunt, contemplatricem esse contendant. —De Medicina Celsi [1][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber primus, prooemium. p. 30 [57] — contemplatricem
  2. Vicicitatio: contemplātrīcem.