coniungendos

Discretiva

coniungendos dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
coniungendōs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	gerundivi coniungendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.junˈgen.doːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·iun·gen·dōs — morphologica: con-iung-end-os

Usus

Latinitas nova

saec. XVI. - saec. XVII.

• Marennenses initio ad defensionem se comparabant; sed cum viderent fossam ad coniungendos duos maris sinus seu canaleis institutam, Broagium videlicet, et Sendram, nondum consummatam, et Vasconum et Hispanorum copias iam in propinquo esse, Antonii Pontii illarum regionum reguli interventu certis legibus convenerunt, quae a Lescurio cognitore regio in senatu Burdigalensi perlatae sunt. —Historiae sui temporis libri CXX Iacobi Augusti Thuani (1553-1617). Liber XXXII.