conferto
Discretiva
 |
conferto dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales1
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| cōnfertō | secunda singularis | futurum | activa | imperativus | cōnferō (cōnferre) |
| cōnfertō | tertia singularis | futurum | activa | imperativus | cōnferō (cōnferre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /koːnˈfertoː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: cōn·fer·tō — morphologica: con-fer-to
Proprietates grammaticales2
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| cōnfertō | casus dativus singularis · genus masculinum | adiectivi cōnfertus |
| cōnfertō | casus dativus singularis · genus neutrum | adiectivi cōnfertus |
| cōnfertō | casus ablativus singularis · genus masculinum | adiectivi cōnfertus |
| cōnfertō | casus ablativus singularis · genus neutrum | adiectivi cōnfertus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /koːnˈfertoː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: cōn·fer·tō — morphologica: con-fert-o