conferat
Appearance
Discretiva
| conferat dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| cōnferat | tertia singularis | praesens | activa | coniunctivus | cōnferō (cōnferre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈkoːnferat/ (classice) - Syllabificatio phonetica: cōn·fe·rat — morphologica: con-fer-at
Loci
[+/-]| Aulus Cornelius Celsus 30 | ||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- Siquidem in morbis, cum multum fortuna conferat, eademque saepe salutaria, saepe vana sint, potest dubitari, secunda valetudo medicinae an corporis an *** beneficio contigerit. —De Medicina Celsi [1][2]
Fontes
- ↑ Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber septimus, prooemium. [1] — conferat
- ↑ Vicicitatio: conferat.