conabar

Discretiva

conabar dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
cōnābar	prima singularis	imperfectum	activa	indicativus	cōnor (cōnārī)

Appellatio pronuntiatusque

API: /koːˈnaːbar/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cō·nā·bar — morphologica: con-abar

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (52 a.C.n. / 702 a.u.)

• Quamquam boc animo semper omnes fuimus in patriae proditoribus opprimendis, ut, quoniam nostra futura esset gloria, periculum quoque et invidiam nostram putaremus. Nam quae mihi ipsi tribuenda laus esset, cum tantum in consulatu meo pro vobis ac liberis vestris ausus essem, si id, quod  conabar  sine maximis dimicationibus meis me esse ausurum arbitrarer? Quae mulier sceleratum ac perniciosum civem interficere non auderet, si periculum non timeret? —Pro Milone Ciceronis

Vide etiam:  → conabar (Vicicitatio)