complexio
Appearance
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /comˈplek.si.oː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: com·plex·i·ō — morphologica: com-plex-io
Notatio
[+/-]- ← Latine: complector (complectī)
Nomen substantivum
[+/-]complexi|ō, -ōnis fem. [1][2][3][4]
- Actus complectendi.
- Coniectio principalium idearum alicuius textus vel argumenti vel narrationis, ad facilius animo comprehendendum.
- Dilemma, quod utrimque subiectum premit ut agat.
- (Philosophia) Conclusio syllogismi.
Declinatio
[+/-]| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | complexiō | complexiōnēs | I |
| gen. | complexiōnis | complexiōnum | II |
| dat. | complexiōnī | complexiōnibus | III |
| acc. | complexiōnem | complexiōnēs | IV |
| abl. | complexiōne | complexiōnibus | VI |
| voc. | complexiō | complexiōnēs | V |
Dictiones collatae
[+/-]Translationes
[+/-]Translationes
|
Fontes
- ↑ Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. I, p. 733 — “CǑMPLĚXĬO, ōnis, f. 3. (complector)”
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — complexio, ōnis, f. (complector) (tom. 1, p. 1354)
- ↑ Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum) — complexio
- ↑ Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum) — complexio