Jump to content

casae

E Victionario

Discretiva

casae dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
casae casus genitivus singularis substantivi casa
casae casus dativus singularis substantivi casa
casae casus nominativus pluralis substantivi casa
casae casus vocativus pluralis substantivi casa

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈka.sae̯/(classice)
Syllabificatio phonetica: ca·sae morphologica: cas-ae

Loci

Lucius Annaeus Seneca
–3…+65
Petronius Arbiter
ca. 14-66
Marcus Valerius Martialis
40–103
Decimus Iunius Iuvenalis
ca. 60-130
antiq. class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.

  • Vis tu cogitare istum quem servum tuum vocas ex isdem seminibus ortum eodem frui caelo, aeque spirare, aeque vivere, aeque mori! tam tu illum videre ingenuum potes quam ille te servum. Variana clade multos splendidissime natos, senatorium per militiam auspicantes gradum, fortuna depressit: alium ex illis pastorem, alium custodem  casae  fecit. Contemne nunc eius fortunae hominem in quam transire dum contemnis potes. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [1][2]

saec. I.

  • Consurrexi equidem turbatus anumque non sine meo risu erexi; statimque, ne res aliqua sacrificium moraretur, ad reficiendum ignem in viciniam cucurrit. Itaque ad  casae  ostiolum processi cum ecce tres anseres sacri qui, ut puto, medio die solebant ab anu diaria exigere, impetum in me faciunt foedoque ac veluti rabioso stridore circumsistunt trepidantem. —Satyricon T. Petronii Arbitri [3][2]

saec. I.  (ca. 85–102 p.C.n.)

  • In Saeptis Mamurra diu multumque vagatus,
Hic ubi Roma suas aurea vexat opes,
Inspexit molles pueros oculisque comedit,
Non hos, quos primae prostituere  casae ,
Sed quos arcanae servant tabulata catastae
Et quos non populus nec mea turba videt.
Inde satur mensas et opertos exuit orbes
Expositumque alte pingue poposcit ebur,
Et testudineum mensus quater hexaclinon
Ingemuit citro non satis esse suo. —Epigrammata M. Valerii Martialis [4][2]

Latinitas postclassica

[+/-]

saec. II.  (ca. 100/128 p.C.n.)

  • mox etiam fractis aetate ac Punica passis
proelia vel Pyrrhum inmanem gladiosque Molossos
tandem pro multis vix iugera bina dabantur
vulneribus; merces haec sanguinis atque laboris
nulli visa umquam meritis minor aut ingratae
curta fides patriae. saturabat glebula talis
patrem ipsum turbamque  casae , qua feta iacebat
uxor et infantes ludebant quattuor, unus
vernula, tres domini; sed magnis fratribus horum
a scrobe vel sulco redeuntibus altera cena
amplior et grandes fumabant pultibus ollae. —Saturae D. Iuni Iuvenalis [5][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Seneca
  2. 1 2 3 4 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Petronius
  4. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Martialis
  5. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Iuvenalis