bibuntur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg bibuntur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
bibuntur tertia pluralis praesens passiva indicativus bibō (bibere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /biˈbuntur/(classice)
Syllabificatio phonetica: bi·bun·tur — morphologica: bib-untur

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • idem sucus alvum purgat in posca potus ad duos obolos. serpentium ictibus medetur in vino potus. et folia th<y>rsique triti ex aceto bibuntur, vulneri inlinuntur, maxime contra scorpionum ictus, contra vero phalangia commixto vino et aceto. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XX, 26. p. [62] — bibuntur
  2. Vicicitatio: bibuntur.