audior

Discretiva

audior dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

audior

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
audior	prima singularis	praesens	passiva	indicativus	audiō (audīre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈau̯.di.or/

(classice)

Syllabificatio phonetica: au·di·or — morphologica: audi-or

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (66 a.C.n. / 688 a.u.)

• Multa dici possunt quare ita necesse fuerit iudicari, sed ego occurram exspectationi vestrae, iudices. Nam etsi a vobis sic  audior , ut numquam benignius neque attentius quemquam auditum putem, tamen vocat me alio iam dudum tacita vestra exspectatio, quae mihi obloqui videtur: “quid ergo? negasne illud iudicium corruptum esse?” Non nego, sed ab hoc corruptum non esse confirmo. —Pro A. Cluentio oratio Ciceronis

Vide etiam:  → audior (Vicicitatio)