aruerint

Discretiva

aruerint dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
āruerint	tertia pluralis	perfectum	activa	coniunctivus	āreō (ārēre)
āruerint	tertia pluralis	futurum exactum	activa	indicativus	āreō (ārēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /aːˈru.erint/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ā·ru·e·rint — morphologica: aru-erint

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Quod si enim verum, quomodo et illud verum est, quod antiquiores memorant ystorie, concubitum filii petentem ab eodem interemptam, mirum prorsus unde ea mens etati iam in senium verse, in tanta presertim ceterarum rerum gloria, nisi quia pestilens quibusdam consuetudo est, lignorum more, quo magis aruerint, eo et accendi facilius et ardere vehementius; ad hec quo plura bene ac magnifice fecerint, eo sibi plura et graviora permittere. —De viris illustribus Petrarcae