areret

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg areret dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
ārēret tertia singularis imperfectum activa coniunctivus āreō (ārēre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /aːˈreːret/(classice)
Syllabificatio phonetica: ā·rē·ret — morphologica: ar-eret

Usus[+/-]

Latinitas postclassica

saec. IV.

  • haec in meo familiari ac necessario ea societate viguerunt, ut neque obiectu pudoris areret nec cum detrimento frontis adflueret. —Epistulae Q. Aurelii Symmachi (ca. 340-400). Liber primus. Ad patrem.