arationes

Discretiva

arationes dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
arātiōnēs	casus nominativus pluralis	substantivi arātiō
arātiōnēs	casus accusativus pluralis	substantivi arātiō
arātiōnēs	casus vocativus pluralis	substantivi arātiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /araːtiˈoːneːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·rā·ti·ō·nēs — morphologica: aration-es

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Marcus Terentius Varro -116…-27

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (70 a.C.n. / 684 a.u.)

• Nympho est Centuripinus, homo gnavus et industrius, experientissimus ac diligentissimus arator. Is cum arationes magnas conductas haberet, quod homines etiam locupletes, sicut ille est, in Sicilia facere consuerunt, easque magna impensa magnoque instrumento tueretur, tanta ab isto iniquitate oppressus est ut non modo arationes relinqueret, sed etiam ex Sicilia profugeret Romamque una cum multis ab isto eiectis veniret. —In C. Verrem actio secunda Ciceronis

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

• Ager restibilis, qui restituitur ac reseritur quotquot annis; contra qui intermittitur, a novando novalis. Ager arvus et arationes ab arando; ab eo quod aratri vomer sustulit, sulcus; quo ea terra iacta, id est proiecta, porca. —De lingua Latina Varronis

class.

• Quo usque fines possessionum propagabitis? Ager uni domino, qui populum cepit, angustus est. Quo usque arationes vestras porrigetis, ne provinciarum quidem spatio contenti circumscribere praediorum modum? Inlustrium fluminum per privatum decursus est et amnes magni magnarumque gentium termini usque ad ostium a fonte vestri sunt. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae