aratam

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg aratam dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
arātam casus accusativus singularis · genus femininum participii arātus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /aˈraːtam/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·rā·tam — morphologica: arat-am

Usus[+/-]

Latinitas mediaevalis

saec. XIII.

  • [Palladius] [in libro XI de agricultura] Eodem quoque mense plante cardui ponuntur, quas cum ponemus, radices eorum summas ferro resecamus ac fimo cingimus, trium pedum spatio separamus incrementi causa; pedali scrobe depositas bimas aut trimas; cinerem sepe sub hyeme, diebus siccis fimum miscebimus. Hoc etiam mense sinapim seremus, terram diligit aratam et si fieri potest congestitiam, quamvis ubicumque nascatur. —Speculum doctrinale Vincentii Bellovacensis (ca. 1190-1264). Liber sextus. De hortis eodem mense conserendis CXXXII.