arassetis

Discretiva

arassetis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
arāssētis	secunda pluralis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	arō (arāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /araːsˈseːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·rās·sē·tis — morphologica: ara[v-i]ssetis

Formae aliae

• (Syncop.) arāvissētis

Usus

Latinitas nova

saec. XXI. (9 Ianuarii 2006)

• Septem igitur diebus convivii flebat ante eum : tandemque die septimo cum ei esset molesta, exposuit. Quæ statim indicavit civibus suis. Et illi dixerunt ei die septimo ante solis occubitum :

Quid dulcius melle,

et quid fortius leone ?

Qui ait ad eos :

Si non arassetis in vitula mea,

non invenissetis propositionem meam. —Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Vetus Testamentum. Liber Iudicum. Caput 14, [18].